#Shareyourstory: “Even onder constructie”

Schermafbeelding 2016-04-24 om 19.43.38

Betekenis “even”: 1. een korte tijd: wacht even (van Dale)

“Ja wat doe jij eigenlijk?” Deze vraag was eigenlijk de meest gevreesde vraag die ik zou kunnen krijgen. “Ja euhm… ik doe momenteel even niets”. Ik legde vooral de nadruk op het tussenwoordje “even”. Want “even” betekent dat je onderwijl je thuis bent, toch nog druk zou kunnen zijn met solliciteren. “Even” kan ook “in between jobs” betekenen of gewoon “even”. Ik zie mijzelf dan de week erna al mijn broodtrommeltje klaarmaken en ‘ s ochtends naar mijn werkplek vertrekken. Ik realiseer mij des te harder dat dat er nog “eventjes” niet in zit.

Continue Reading

Start dit voorjaar met het schrijven van jouw verhaal!

Facobook-BG

Vanaf het moment dat ik kon schrijven, wist ik, dat smaakt naar meer! Als kind was Anne Frank mijn grote voorbeeld. Hoe mooi en krachtig zij haar helse situatie kon beschrijven, daar had ik een diep ontzag voor. Natuurlijk kon ik me in niets indenken hoe haar situatie moet zijn geweest. Maar dankzij haar dagboek kreeg ik inzage in haar wereld, gedachten en gevoelens. Nog steeds vind ik haar dagboek een groots geschenk en inspiratiebron. Je leven beschrijven, dagelijks of tijdens bepaalde momenten, kan een enorme diepgang en meerwaarde bieden.

Mijn hele schrijvende leven houd ik een dagboek bij. De groots en meeslepende momenten zijn gevangen op papier, maar nog meer de meest nietszeggende kleine gebeurtenissen. De gedichtenspinsels die nergens over gaan. Diners, verliefdheden en gedoe in vriendschappen passeren al jaren de revue. Als vanzelf kalk ik pagina’s vol. Continue Reading

#Shareyourstory: “Wat werken voor mij betekent”

bd6bfb4b38d9af51bd4c6f98ae99172e8d022197

Als chronisch zieke vind ik het niet vanzelfsprekend om te werken. Sterker nog, na mijn studie heb ik 4 jaar thuis gezeten omdat het gewoon niet lukte. Daarna heb ik nog even kort gewerkt, maar toen kwam ik weer thuis te zitten. Nu werk ik sinds 7 maanden weer en ik voel me geweldig! Het werk is op zoveel verschillende manieren belangrijk voor mij geworden.

 

Wajong

Ik heb al eerder gezegd dat ik een Wajong-uitkering heb. Ik heb werkvermogen, dus het idee is altijd al geweest dat ik ooit zou gaan werken. Helaas is het als hoogopgeleide Wajonger nog vrij lastig om werk te vinden. Ondanks dat er allemaal regelingen zijn is er weinig vraag naar Wajongers zoals ik. Toen ik na 4 jaar mij weer goed genoeg voelde heb ik 8 maanden gewerkt. Die werkgever dacht een mooi goedkope kracht te hebben, maar dat viel tegen. Daarnaast was ik een paar keer ziek geweest, waardoor er werk bleef liggen. Hij vond een Wajonger dus niet erg geweldig en ik kreeg geen nieuw contract. Ik ben toen wat vrijwilligerswerk gaan doen en gestart met mijn behandeling bij Altrecht. Tot ik via via bij mijn huidige werkgever terecht kwam. Hij was juist geïnteresseerd in een hoogopgeleide Wajonger en vond mijn CV erg interessant. Uiteindelijk heb ik dankzij mijn Wajong een baan aangeboden gekregen.

Continue Reading

Boek 1 jaar! + lancering nieuwe website

514 april 2015. De mooiste dag uit mijn leven. Mijn allereerste boek werd gelanceerd.

Een zonnige dag in hartje Breda, met alle mensen die mij dierbaar zijn, verzameld in een bomvolle kroeg. Er waren lezingen rondom het onderwerp conversiestoornis van Ingrid Joosten en Agatha Sturkenboom van Colk, Matthijs Rumke en Bram Bakker reikte het eerste exemplaar uit. Een prachtige omlijsting van deze bijzondere avond. Er waren bubbels, mijn gedroomde rode jurk en er was taart.

En de letterlijke en figuurlijke kers op de taart was mijn boek “Het valt wel, maar niet mee!”. Eindelijk kon ik mijn verhaal delen met degenen die behoefte hebben aan een ervaringsverhaal over de conversiestoornis.

14 april 2016. Inmiddels een jaar verder. Heel veel mensen hebben inmiddels mijn boek gelezen. Nog steeds af en toe onwerkelijk. Maar met recht een droom die uitkwam.

Na mijn boekpresentatie merkte ik dat ik verder wilde gaan met schrijven. Delen. Ervaringen, verhalen, informatie. Het thema op mijn website werd #Shareyourstory en achter de schermen ging ik verder. Ik richtte een nieuwe website in en sloeg de handen ineen met Yuwita Slamet van Puurinmarketing.nl. Samen met Yuwita heb ik de afgelopen maanden mijn visie en wensen vormgegeven in een nieuwe website en huisstijl.

Vol trots presenteer ik op deze (voor mij zo bijzondere dag) mijn nieuwe website: www.deborahdepoorter.nl. Ik wilde al langere tijd een online plekje creëren waar ik mijn liefde voor schrijven kan delen. Los van mijn ervaringen rondom de conversiestoornis. Ik ben zo ongelofelijk trots dat ik dit met jou mag delen. Op mijn nieuwe website vind je schrijfinspiratie, lees je meer over mijn lezingen, workshops en online coachingsmogelijkheden. Ook presenteer ik daar binnenkort mijn eigen online programma #Writeyourownstory!

PS: Bekijk je mijn website op je mobiele telefoon? Scroll dan op de homepage even naar beneden en klik “bekijk volledige website aan”. Hij is op dit moment nog het mooiste te zien op je desktop. (wordt heel hard aan gewerkt!).

Facobook-BG#Writeyourownstory
Jouw leven, jouw regels. Droom je van het schrijven van je eigen boek of het starten van een blog? Wil je jouw schrijfdroom omzetten in actie? Met mijn online cursus #Writeyourownstory leer je stap voor stap en regel voor regel hoe je jouw eigen regels durft te schrijven en hoe jij al schrijvende jouw droom op papier kunt zetten.

Wil je op de hoogte blijven en je alvast aanmelden voor de gratis preview? Dat kan via deze link.

Graag tot ziens op deborahdepoorter.nl!

Ik ben super benieuwd wat je ervan vindt!

PS: vanaf nu zal hetvaltwelmaarnietmee.nl weer wat actiever worden bijgehouden. Er komen ook interessante nieuwtjes aan, de afgelopen maanden lag mijn focus vooral op de nieuwe stappen die ik aan het zetten was.

Hoera! Het is feest en ik trakteer!

Wie jarig is, trakteert!

Als jarige job wil ik graag wat cadeautjes uitdelen.

1. 5 x een exemplaar van mijn boek “Het valt wel, maar niet mee!”
2. 1 x deelname workshop #Writeyourownstory op 29-05-2016
3. 1 x 1,5 uur koffie & schrijfcoaching in de binnenstad van Breda
4. 1 x deelname online cursus #Writeyourownstory (beschikbaar vanaf zomer 2016)

Voor meer informatie over de verschillende prijzen verwijs ik je graag door naar deborahdepoorter.nl. Daar staan mijn verschillende diensten beschreven. 😉

Hoe maak je kans op deze prijzen?
Like mijn nieuwe Facebookpagina, vertel in het betreffende Facebookbericht (over de prijzen, komt later vanavond online) welke prijs jij graag wil willen en waarom. De meest originele en mooie reacties maken kans op een van de prijzen.

Spelregels: vrijdag 22 april maak ik de winnaars bekend om 12.00 uur. Ben jij een van de winnaars? Neem dan contact op met mij via info@deborahdepoorter.nl voor het vervolg.

Heel erg bedankt voor het lezen!

Deborah de Poorter

#Shareyourstory: “Jezelf verliezen in de ander”

MVN-201509026-7833

Soms lijkt het wel of ik in de ander vervloei! Ik ga snel mee in de mening van een ander. Hoog heb ik mezelf niet staan, ik moet tig keer bevestiging krijgen en dan nog is het niet genoeg. Kritiek daarentegen werkt meteen, ik denk dan dat ik het niet kan, het nooit goed doe. Met andere woorden: ik denk dan in doemscenario’s op dat moment. Nu weet ik dat ik dat doe en kan ik dat redelijk relativeren, maar vermoeiend is het wel! Hoe is dit nu zo gekomen? Het lijkt wel alsof ik het nooit leer, hoe kan dat toch?

Ik durf je er iets over te vertellen…
Continue Reading

#Shareyourstory: “Loslaten en accepteren”

feelings are just visitors

Al zolang ik mij kan herinneren wil ik alles weten en kunnen verklaren. Mysterie kan ik niet accepteren. Ik moet weten hoe alles in elkaar zit, ook hoe ik in elkaar zit. Als ik ergens geen antwoord op weet of het antwoord niet kan bevatten word ik gek. Mijn hoofd blijft doorgaan om een begrijpelijke verklaring te vinden.

Tijdens mijn behandeling bij Altrecht hoorde ik voor het eerst dat niet alles te verklaren valt. Dat niet alles wat je voelt uit te leggen is. Soms gebeurt iets gewoon. Het is dan beter om dat gevoel toe te laten, dan te gaan analyseren waarom je dat gevoel ervaart. En daar heb ik heel veel moeite mee. Als ik mij rot voel dan wil ik weten waardoor het komt. Zodra ik weet waardoor het komt kan ik het namelijk oplossen. Dus waarom zou ik dat rotgevoel toelaten zonder naar de achterliggende reden te zoeken? Dan kan ik het niet oplossen en blijf ik me dus rot voelen. Toch?

Continue Reading

Ondernemen ondanks/dankzij beperkingen 2

DSC07122-1

De ‘Steuntje in de rug’-kaarten

Mijn tweede jaar als ondernemer begon met een plan. Een groot plan. Een plan dat al mijn activiteiten als ondernemer zou bundelen en waarmee ik bovendien iets zou kunnen betekenen voor andere mensen met een beperking. Het zou bovendien een plan met een risico worden, want om het op poten te zetten moest er geïnvesteerd worden en wat als het product vervolgens niet zou verkopen?

DSC07129-1Bijna elke dag kreeg het concept meer vorm, in kleine stapjes, want ik kon er waarschijnlijk nog geen half uur per dag aan werken vanwege mijn migraine. Van mijn foto’s zouden kaarten gemaakt worden. ‘Alternatieve beterschapskaarten’ was hoe ik het in eerste instantie uitlegde naar andere mensen. Met oprechte teksten erop die iemand een steuntje in de rug zouden kunnen bieden. Steuntje in de rug! Dat klinkt wel aardig, dacht ik. En zo werd de naam van de kaartenset geboren: ‘Steuntje in de rug’-kaarten.

Ik stelde een concept op. Met mogelijke foto’s, teksten en de titel, en liet dat bekijken door een aantal mensen die óf ervaring hadden op het gebied van communicatie, óf zelf in een situatie zaten dat ze wel zo’n steuntje in de rug zouden kunnen gebruiken. Het concept werd een paar keer bijgesteld en ondertussen zocht ik een vormgever. Die vond ik in Braintail/Wendy Smits. Iemand waarvan ik dacht dat ze de stijl die ik voor ogen had zou kunnen vertalen naar een beeld.

DSC07125-1Toen ik de ontwerpen terugkreeg en de kaarten had laten drukken werd ik steeds enthousiaster. Het zag er zo mooi uit! Nog voordat de kaarten daadwerkelijk gelanceerd waren had ik al 20 reserveringen. Inmiddels is de helft van de voorraad weg. Ergens had ik wel verwacht dat er behoefte zou zijn aan deze kaarten, maar daadwerkelijk bestellingen binnenkrijgen was de bevestiging.

Ik ben super blij dat ik op deze manier mijn steentje kan bijdragen aan het begrip voor onder andere mensen met onverklaarde lichamelijke klachten. Vaak weet je niet of je klachten wel weg zullen gaan of hoe lang ze zullen duren. Een kaart met ‘beterschap’ ontvangen kan daardoor niet passend zijn. Deze kaarten bieden meer mogelijkheden wat dat betreft. Ik hoop dat jullie ze mooi vinden!

De kaartenset is te koop op mijn website. Of via mijn sieradenwebshop (waar je ook met PayPal kan betalen).

De eerste blog “Ondernemen ondanks/dankzij beperkingen” lees je hier

DSC05577-bProfielschets
Ik ben Anne van de Beek, ben 27 jaar en heb chronische migraine en autisme. Die combinatie is erg lastig, omdat mijn eigen lichaam onvoorspelbaarheid in mijn leven brengt. Vanuit mijn onderneming A-typist doe ik aan fotograferen, schrijven en sieraden maken.

Meer over mij lees je op:
www.a-typist.nl
www.facebook.com/atypist
www.twitter.com/Anne_typist

www.pinterest.com/atypist/

Schrijven werkt helend

To write or not to write, is that even a question?

Toen ik een boek wilde schrijven was dat zoiets groots in mijn gedachten en leek het me bijna onhaalbaar. Ik had geen idee hoe ik het aan moest pakken. Of het me zou lukken. Of ik wel goed kon schrijven. Wie mijn verhalen zou willen lezen. Of ik het wel durfde. En hoe. Tussen alle twijfels door ben ik maar begonnen. Met schrijven. En het volgen van het stemmetje dat me verleidde om door te zetten. Zonder strategie of idee waar ik mee bezig was. Maar ik begon wel.

Natuurlijk liep ik door de jaren heen tegen allerlei dingen aan, zoals het verliezen van mijn
(zelf-)vertrouwen. Iets wat al behoorlijk schaars was. Schaamte. Het besef dat ik totaal niet wist wat ik deed. En tegelijkertijd groeide het gevoel dat ik door moest blijven gaan. Dit was nogal een gevecht. Met mezelf. Jaar in jaar uit ging ik dat gevecht aan. Ging ik weer zitten met mijn laptop en typte ik soms tegen beter weten in. Met als resultaat mijn eerste eigen boek.

Soms denk ik wel eens dat het me vooral om het proces ging. Schrijven werkt helend. Heb je het wel eens geprobeerd? Gewoon een vel papier gepakt en met een pen in de hand je ziel over het papier uit laten meanderen?

Ik gun je de voordelen van schrijven, zoals het mij helpt en geholpen heeft. En als schrijven niets is voor je, dan gun ik je een andere uitlaatklep. Iets creatiefs. In mijn meest zwarte dagen bakte ik kilo’s brownies en taarten. Knipte ik stapels inspirerende quotes en foto’s uit de Happinez om maar wat met mijn gevoel te kunnen en keek ik serie na serie. Kalkte mijn dagboek vol. Ook al hielp het niet om gezond te blijven of om op het rechte mentale pad te blijven, het zorgde er wel voor dat zwart schakeringen donkergrijs werden. Tijdens mijn opname verdween het bakken en knippen maar het schrijven nam alleen maar toe.

Schrijven helpt om orde te krijgen in chaos. Om krom weer wat rechter te maken. Om te snappen wat niet te begrijpen valt. Om weer bij je gevoel te komen. Om jezelf te leren kennen. Schrijven helpt je naar het hier en nu te komen. In het moment te zijn.

Wil je schrijven maar weet je niet goed hoe en wat? Ik heb hieronder wat oefeningen bedacht, pak je pen en papier en ga aan de slag. Mocht je tussen de oefeningen door inspiratie krijgen, pak die momenten dan vooral en beschrijf, verwonder, bewonder, creëer. Het zit allemaal al in je.

Schrijfoefeningen

Wat is jouw waarom?
Waarom wil je schrijven? Zet een kookwekker of de timer op je telefoon op 7 ½ minuut en beantwoord deze vraag voor jezelf op papier. Met een pen of via je laptop. Schakel dan je internet verder uit en zorg voor zo min mogelijk afleidingen.

Wanneer je je why helder hebt, dan weet je als het goed is wat je drijft en wat je motiveert. Zie dit als jouw rode draad. En ook jouw schop onder de kont wanneer je het even niet meer ziet zitten. En geloof me, dat hebben we allemaal! Het is juist de kunst om jezelf iedere keer weer op te peppen wanneer je de wens hebt om regelmatig te schrijven. Jezelf motiveren kan ook schrijvend.

Waar droom je van?
Stel, je hebt een catalogus op je schoot liggen met alle mogelijkheden die er zijn op schrijfgebied. Je mag een ding kiezen, wat kies je dan? Wat wil je schrijven, een boek, bestseller, filmscript, een succesvol blog? Een artikel of brief?

Alles is mogelijk zolang je maar een focus kiest. Je kunt op een dag niet alles tegelijk aanpakken en in een week ook niet. Wanner je een boek wil schrijven, kijk dan op alle punten hoe je dat in je leven gaat inpassen. Heb je er tijd voor? Wil je het in 2016 of 2020? Wanneer wil je het af hebben? Wat wordt het genre en wie is je hoofdpersoon? Dromen hebben geen limiet, maar wanneer je het tastbaar wil maken is het handig wanneer je het voor jezelf duidelijk hebt wat je precies wil. Hoe het eruit komt te zien en wat je ermee wil bereiken. Dit is iets wat je natuurlijk ook op papier kan zetten. Al mijn dromen rondom schrijven heb ik ook altijd in mijn dagboeken en blogs beschreven. Schrijven over het schrijven, je kan het zo gek niet bedenken.

Wat is jouw schrijfdroom en hoe ga je ervoor zorgen dat je deze realiseert?
Schrijf een brief aan jezelf waarin je je droom uiteenzet. Beschrijf het in maximaal 2 A4.
Wanneer je dat wil, deel je schrijfdroom met iemand die je vertrouwt. Je bent ook van harte welkom om het in te sturen via info@hetvaltwelmaarnietmee.nl. Ik plaats het met alle liefde op de website.

Vind jouw eigen stijl
Iedereen heeft zijn eigen stem en bijbehorend publiek. Ik ken zoveel betere schrijvers dan ik. En hoe ik het ook wend of keer, mezelf in andere bochten probeer te wringen, het lukt me niet om mijn eigen stijl van me af te schudden.

Jij hebt zoveel verhalen te vertellen. Pak je pen en ga ervoor. Al schrijvende kom je steeds verder, vind je je stem en vind je je inspiratie. Wanneer ik stukken lees van bijvoorbeeld tien jaar geleden lees ik natuurlijk verschil. Gelukkig maar. Je ontwikkelt niet alleen als schrijver maar ook als mens en hoe gaaf is het wanneer deze ontwikkeling hand in hand met elkaar mag gaan?

De Gezondheidsbeurs

IMG_6698

Dit weekend stond ik op de Gezondheidsbeurs in de Jaarbeurs in Utrecht. Ik was uitgenodigd door Colk, (het centrum voor behandeling van psychosomatiek) om bij hun in de stand te staan, informatie te geven en boeken te verkopen.

Op dit moment ben ik begonnen met mijn terugreis naar Breda met een hoofd vol verhalen die ik nog even de revue laat passeren. De afgelopen dagen heb ik tienduizenden mensen voorbij zien komen. Struinend over de beurs. Er waren diverse hoeken en wij stonden in de medische hoek. Van al die mensen liep de meerderheid snel verder. Sommige keken naar onze stand en keken bedenkelijk. Een aantal mompelden “psychosomatiek” en hadden echt werkelijkwaar geen idee bij de betekenis ervan. Een aantal nieuwsgierigen onder hen kwamen het vragen. Zo ontstonden er vaak leuke en verrassende gesprekken.

Wanneer je op de Gezondheidsbeurs rondloopt word je volledig overspoeld door het diverse aanbod. Allemaal behoorlijk commercieel natuurlijk. Er waren lekkere sapjes, yoga en meditatie artikelen, massagestoelen, presentaties, lezingen, Kim Holland als sekscoach (!) en allerlei onmisbare oplossingen op het gebied van mind en body. Je zou er al bijna moe van worden wanneer je alles aangaat. Dan zijn er nog de dagjesmensen die vooral hun zakken komen vullen met de nodige free samples. De pennen, pepermuntjes en sleutelhangers vingen gretig aftrek. Geweldig om te zien. Zakken worden letterlijk gevuld. En ik vraag me echt af wat ze er thuis nu werkelijk mee doen.

Wanneer je puur voor je ontspanning naar zo’n beurs komt is de medische hoek misschien wat minder aantrekkelijk. En dan is “het centrum voor psychosomatiek” ook niet iets waar je als eerste aan denkt. Toch zijn er in Nederland meer dan 1 miljoen mensen die last hebben van psychosomatische klachten. Dit weekend heb ik talloze bijzondere en open gesprekken gevoerd met mensen. Er waren gerichte vragen. Mensen die het Colk kennen. Mij en mijn boek kennen. Meer willen weten voor een geliefde, vriendin, zichzelf. Levensverhalen werden verteld. Over lichamelijke klachten waar ze al jarenlang last van hebben. De huisarts die ze niet horen, serieus nemen, die vertelt dat het niets is. De neuroloog die een ander weer weg stuurt. Met een arm die het niet doet maar waar neurologisch niets te verklaren valt. Maagpijnen. Hoofdpijnen. Uitval. Flauwvallen. Vermoeidheid. Alles kwam voorbij.

IMG_6704-3Mensen vertelden over hun zoektocht. Vertellen het liefst nog een medische verklaring te willen. Maar krijgen hem niet. deuren gingen voor ze dicht. Er waren een aantal arbeidsongeschikt zonder enig idee wat er speelt. Er waren ook een aantal mensen met de diagnose conversiestoornis. Een behandeling krijgen of nog moeten krijgen.

Zelfs mijn hoofd tolt. Van de ontmoetingen. De herkenning wat ik hoor van wat ik allemaal heb gezien de afgelopen jaren. De verbazing dat ze het in hun eigen leven nog niet voor elkaar hebben gekregen om te weten wat het is. Dat het nog steeds blijkbaar een willekeur is hoe de arts op je reageert en of je daarna weet hoe en wat. Maar ook het idee en inzicht dat velen nog een lange weg te gaan hebben. Af en toe een spiegel van wie ik was.

De medische missers kwamen ook voorbij. Mensen waarvan werd benoemd dat er niets aan de hand was, maar die daar geen genoegen bij namen en in Duitsland onder de scan werden geschoven en er de meest verschrikkelijke dingen aan het licht kwamen. Een vrouw ontmoette ik die ik ken uit mijn kliniek verleden. Zij bleek vergiftigd met medicatie en nu weer gezond te zijn.

Het heeft me geraakt hoeveel machteloosheid en verdriet er heerst. Bij de mensen met deze klachten en hun omgeving. Er is me de afgelopen dagen regelmatig gevraagd naar de gouden tip. Het antwoord. De therapie die zou helpen, die ervoor zorgt dat je ervan af komt. En dan probeer ik in korte zinnen uit te leggen wat mij allemaal heeft geholpen. Dan zie ik de ogen wat glazig worden en raakt de aandacht wat verslapt.

Er is niet een oplossing. Er zijn geen percentages van herstel of terugval die specifiek voor jou gelden. Er waren allerlei therapieën om blokkades op te heffen. Naast ons stonden behandelaren die werken met bloedzuigers. Bloedzuigers ja, ik heb ze live aan het werk gezien. Ongelofelijk. Er waren voedingssupplementen om jezelf gezond te eten. Smeersels voor je huid. Pillen, voorlichting, boeken, adviseurs. Het is soms zo makkelijk om te denken dat een behandeling of pilletje werkt en je je leven teruggeeft zoals het was. Of je een leven in het vooruitzicht stelt wat nieuw en gezond is. Waarbij je alles weer kan, zorgeloos bent en fit.

Was het maar zo makkelijk. Was het maar dat wanneer je een rondje over een beurs loopt en een aantal oplossingen kan kopen voor drie tientjes dat je dan de volgende maandag weer vitaal en gezond opstaat. Het klinkt cynischer dan ik bedoel. Zelf ben ik ook lang zoekende geweest naar antwoorden. Een oplossing. En vooral een snelle. En die heb ik niet gevonden. Ook al heb ik veel schrijnende en pijnlijke verhalen gehoord en mensen gesproken die nog ver verwijderd zijn van herstel, voor mij werkt het hoopgevend dat er dankzij dit soort gelegenheden de mogelijkheid wordt geboden om het gesprek met elkaar aan te gaan. Te luisteren. Mee te denken. Te informeren. Ik kan alleen maar luisteren en vertellen wat ik weet en wat mij heeft geholpen. En laten zien dat het mogelijk is om te herstellen.

Waar ik voor sta is het volgende: werken aan psychosomatische klachten zit hem in tijd, aandacht, een goede arts-patiëntrelatie met een arts die luistert, tussen de regels door kijkt en met je meedenkt. Het zit hem in geloven in jezelf en altijd je eigen verantwoordelijkheid blijven houden voor je gezondheid. Het zit hem in juiste diagnoses. Behandelingen. Het in de spiegel durven kijken van wat er speelt. Durven voelen. Durven stil te staan. Werken aan je grenzen. Werken aan pijn. Praten. Delen. Verwerken. Uitlaatkleppen zoeken. Het contact met je lijf weer aangaan. Werken aan je conditie. Huilen. Voelen. Durven. Leven. Met vallen en opstaan.

Alle goeds voor iedereen die hier op een of andere manier mee te maken heeft. Ik gun jullie kracht op weg naar jullie herstel.